Kolyoçin

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Kolyoçin adası
çuk. Кувлючьин, esk. Кулусин
Kolyuchin.PNG
Ümumi məlumatlar
Sahəsi 8 km²
Uzunluğu
  • 4,3 km
Eni 1,5 km
Hündür nöqtəsi 188 m
Əhalisi 0 nəfər (2015-ci il)
Yerləşməsi
67°28′00″ şm. e. 174°36′55″ q. u.
Ölkə Rusiya Rusiya
Region
  • Çukot Muxtar Dairəsi
Akvatoriya
Kolyoçin adası xəritədə
Kolyoçin adası
Kolyoçin adası
Kolyoçin adası xəritədə
Kolyoçin adası
Kolyoçin adası
Commons-logo.svg Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

KolyoçinÇukot dənizində yerləşən ada. İnzibati cəhətdən Çukot Muxtar Dairəsinin şimalında yerləşir. Materikdə 11,3 km enə malik Serqievski boğazı ilə ayrılır.

Adanın ən hündür nöqtəsi 188 metr təşkil edir.

Toponim[redaktə | əsas redaktə]

Adanın Rusca adı çuk. Кувлючьин sözündən götürülmüş mənası «Yumrudur». Eskimiolar isə adanı Kuklusik — «buzdan ayrılmış»[1] adlandırırlar. Adanı ziyarət edən Ceyms Kuk onu Burney’s Island[2] adı ilə xəritəyə salmışdır.

Qütb stansiyası[redaktə | əsas redaktə]

1943 ildə adanın qərbində Qütb stansiyası fəaliyyətə başlayır. Stansiya Cenretlen burnunda yerləşirdi. 1980-ci illərdə burada cəmi 3-7 nəfər qalırdı[3]. 1992-ci ildə stansiya fəaliyyətini dayandırmışdır[4][5].

Fauna[redaktə | əsas redaktə]

Adada ilin müxtəlif vaxtları Ağ ayılar oyuqlar qurur[3]. Burada Morjların yerləşim yerləri vardır. Qrenlandiya balinasının əsas maşrutunun üzərində yerləşir. 80)ci illərdə Vrangel Ada qoruğunun əməkdaşları adanı müşahidə etmişdir[6]. Burada bir çox quşlar yumurta qoyulur[7].

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Леонтьев В. В., Новикова К. А. Топонимический словарь северо-востока СССР. — Магадан : Магаданское книжное издательство, 1989, стр 199
  2. Врангель Ф. П. Путешествие по северным берегам Сибири и по Ледовитому морю. — Издательство Главсевморпути, 1948.
  3. 1 2 Adanın peyzajları… [1]>
  4. Lyudmila Zıbseva (2011). "Остров дает позывной". İstifadə tarixi: 2013-09-01.
  5. "«Kolyoçin Adası» qütb stansiyası". urban3p. İstifadə tarixi: 2013-09-01.
  6. Придатко В. И. Наблюдения за весенним пролётом птиц у острова Колючин в 1987 г. (Чукотское море)/Вестник зоологии, № 1, 1993. С. 58-62.[2]
  7. Водно-болотные угодья России, том 4. (сост. А. В. Андреев). — М.: Wetlands International, 2001. — 296 с ISBN 90-5882-986-3