Novruz Əzimov

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Novruz Əzimov
Novruz Əzimov.jpg
Ümumi məlumatlar
Doğum tarixi 19 mart 1960 (1960-03-19) (59 yaş)
Doğum yeri SSRİ SSRİ
Azərbaycan Azərbaycan SSR, Laçın rayonu, əlıqulu
Vətəndaşlıq SSRİ SSRİAzərbaycan Azərbaycan
Mövqeyi Müdafiəçi
Klub haqqında məlumat
Klub Azərbaycan Bakı FK
Vəzifəsi İdman direktoru
Karyerası
Peşəkar karyerası[* 1]
1980-1981 Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Araz Naxçıvan PFK 30 (3)
1982 Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Neftçi Bakı PFK 12
1984 Ukrayna Sovet Sosialist Respublikası MOİK Karpatı (Lıvov) 27
1984-1989 Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Neftçi Bakı PFK 81 (4)
1990 Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Göyəzən Qazax PFK 12
1990 Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası Kəpəz Gəncə PFK 18 (2)
1991 Azərbaycan Neftçi Bakı PFK 37 (5)
1998 Rusiya Dinamo (Stavropol) 39 (17)
1999 Rusiya Fakel PFK (Voronej) 12 (8)
1992 Azərbaycan Neftçi Bakı (1)
1993-1997 Azərbaycan Kəpəz Gəncə PFK 43 (1)
Məşqçisi olduğu klublar
1997-1998 Azərbaycan Dinamo Bakı (baş məşqçi)
1998-2000 Azərbaycan Kəpəz Gəncə PFK (məşqçi)
2000-2006 Azərbaycan Dinamo Bakı (məşqçi və baş məşqçi)
2006-2010 Azərbaycan Olimpik (AZAL) Bakı(məşqçi)
2011-2012 Azərbaycan Bakı PFK (məşqçi və baş məşqçi)
2012-2017 Azərbaycan Bakı PFK (idman direktoru ve baş məşqçi)

  1. Milli çempionatların müxtəlif liqalarında peşəkar klubların heyətində keçirdiyi oyunların və vurduğu qolların sayı.

Novruz Əzimov — Azərbaycanlı futbol mütəxəssisi.

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Laçın rayonunun Alıqulu kəndində anadan olmuşdur. Amma Mehdiabad qəsəbəsində böyüyüb. 1982-1992-ci illərdə Neftçi Bakı klubunun heyətində çıxış edib. Bu müddət ərzində 146 oyunda meydana çıxıb 5 qol vurub.

1992-ci ilin martında könüllü olaraq, cəbhəyə yollanıb. Mayın 2-si, ya 3-ü Bakıya ezamiyyətə gəlib. Şuşa alınan gün, 1992-ci il may ayının 8-də ilk milli çempionatın açılış turunda Sumqayıt "Xəzər"inə qarşı Neftçi Bakı klubunun formasını geyinib. Səhərisi isə tək öz maşını ilə Laçına yollanır. O vaxtlar Arif Paşayevin rəhbərlik etdiyi 811-ci Laçın alayının tərkibində döyüşüb.

Fəaliyyəti[redaktə | əsas redaktə]

İlk məşqçi fəaliyyəti Gəncənin Kəpəz komandasında olub. 1997-ci ildə bu komandada oynayan məşqçi funksiyasını yerinə yetirib. Eyni zamanda Gəncə Dəmir Yol Nəqliyyatında, Polis İdarəsində Baş əməliyyat müvəkkili işləyib.

Baş məşqçi kimi isə, ilk iş yeri “Bakı” komandası olub. 2011/2012 mövsümünün gedişində Aleksandr Starkovun istefasından sonra “Bakı”nın baş məşqçisi təyin edilən Novruz Əzimov komandaya Azərbaycan Kubokunu qazandırıb. Lakin “Bakı” 2012-ci ilin yayında Avropa Liqasında mübarizəni dayandırdıqdan sonra, baş məşqçi postundan istefa verib və klubun idman direktoru təyin edilib. Hazırda həmin vəzifəni icra edir.

Futbolçu kimi uğurları[redaktə | əsas redaktə]

  • 1984 SSRİ çempionatının bürünc mükafatçısı
  • 1984 Hərbiçilər arasında SSRİ çempionatında gümüş medal
  • 1988 SSRİ Federasiya Kubokunun finalçısı
  • 1992 çempion 1994/95 çempion
  • 1996/97 bürünc medal
  • 1993/94 kubokun sahibi

Məşqçi kimi uğurları[redaktə | əsas redaktə]

  • 1997/98 gümüş medal (məşqçi)
  • 1998/99 Azərbaycan çempionu və Azərbaycan kubokunun qalibi (məşqçi)
  • 2006 Azərbaycan kubokunun qalibi (məşqçi)
  • 2011/12 Azərbaycan Kubokunun qalibi (baş məşqçi)

Novruz Əzimov özü haqqında: 1997-ci ilin mayında mən futbolçu karyeramı bitirdim. “Qartal -95” və “Polis Akademiyası” komandalarının birləşdirilməsindən sonra Yaşar Seydovun rəhbərliyi ilə yeni “Dinamo” klubu yaradıldı. Həmin vaxt mən Polis Akademiyasında qiyabi təhsil alırdım. Elə oldu ki, yeni yaradılan komandaya rəhbərlik etmək mənə həvalə olundu. Məşqçilikdən əlavə, klubun yara-dılmasında mühüm xidmətlərim oldu. Onun nizamnaməsini və Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyatdan keçirilməsini təşkil etdim. Səttarxan adına Maşınqayırma Zavodunun stadionundan baza kimi istifadə edirdik. İlk ilində komanda ölkə çempionatının gümüş medallarını qazandı. 1998-ci ildə yenidən "Kəpəz"ə qayıtdım. İlk dəfə məşqçi kimi burada çempion olduq, kuboku qazandıq. 2002 -2006-cı illərdə yenidən “Dinamo”da (sonradan “Bakı”) çalışdım. 2006 - 2010-cu illərdə isə paytaxtın “Olimpik” klubunda köməkçi məşqçi kimi işləyəndən sonra yenidən doğma klubuma qayıtdım.

Məşqçi fəaliyyətimə baxanda daha çox köməkçi məşqçi kimi işləmişəm. Bundan heç vaxt utanmamışam, əksinə, fəxr etmişəm. Baş məşqçi kimi hələlik yalnız “Dinamo”da işləmişəm. Həmin vaxt əsasən gənclərlə təcrübəli futbolçuların sintezini yaratmışdım. Emin Quliyev, Namiq Həsənov, Fərrux İsmayılov kimi gənclərlə yanaşı, Arif Əsədov, Yaşar Vahabzadə kimi təcrübəli futbolçuları birlikdə oynatmışam. Sonradan heyətə cəlb etdiyim gənclər milli komandamızın əvəzedilməz oyunçularına çevrildi. Demək istəyirəm ki, baş məşqçi kimi nailiyyətlər qazanmışam. Baş məşqçi işləməməyim həyatın gedişindən asılı oldu.

Köməkçi məşqçi işinin də öz xüsusiyyətləri var. Sənin öz fikirin olmalıdır. Lazım olanda baş məşqçiyə fikrini çatdıra bilməli, onu əsaslandırmalısan. Məşqçi daha çox futbolçularla ünsiyyətdə olur. Onların böyük qardaşı funksiyasını yerinə yetirir. Futbolçu oyun zamanı verilən tapşırığı yerinə yetirməlidir. Oyunun gedişində məşqçi məni çağırıb “Zarya” Varaşilova qarşı oyunda meydana buraxdı. Tapşırıq verdi ki, “Zarya”nın 10 nömrəli futbolçusuna nəzarət edim. Mən meydana çıxanda isə həmin futbolçu əvəz edilmişdi. Bunu gözdən qaçırdığım üçün ilk 5 dəqiqədə meydan boyu onu axtarırdım. Epizodların birində isə kapitan məni canlı səddə durmağa çağıranda ona dedim ki, mən 10 nömrəni tuturam. O isə gülüb, “10 nömrə meydanda yoxdur” -dedi.

Karyeramda daha bir maraqlı hadisə Ermənistanda baş verib.1985-ci ildə İrəvana oyuna getmişdik. Mehmanxanada qalırdım. Şəhəri gəzməyə çıxanda otağın açarını itirdim. Xidmətçilərdən otağın qapısını açmağı tələb edəndə onlar məndən 15 rubl pul istədilər. Təzə açar üçün isə 25 rublumdan keçməli idim. Pul verməmək üçün yuxarı qalxıb qapını təpiklə sındırdım. Beləliklə 25 rublum cibimdə qaldı.

1986-cı ildə yenə də Ermənistana yolumuz düşdü. “Ararat”la oynayırdıq. Ermənilərin qapısına vurduğum qol oyunda yeganə oldu və biz qalib gəldik.

“Neftçi”nin heyətində SSRİ Yüksək liqasında sonuncu qolu rəqib qapısından mən keçirmişəm. Bu hadisə 1988-ci ildə Kiyevdə baş verdi. “Dinamo” ilə oyunda Yunis Hüseynov standart vəziyyətdən topu mənə ötürdü, mən isə qol vurdum. Bu qol sonradan tarixi qol kimi yaddaşlarda qaldı.

Uşaq futboluna son zamanlar böyük diqqət ayrılıb. Ölkə başçısı cənab İlham Əliyevin 2005 - 2015-ci illərdə Azərbaycanda futbolun inkişafına dair dövlət proqramının qəbulundan sonra bu sahədə böyük işlər görülür. Qeyd edim ki, bu sahədə ilk təklifləri də mən ortaya çıxarmışam. 2005-ci ildə AFFA- ya göndərdiyim təkliflər planında bu sahənin inkişaf etdirilməsi yolları barədə fikirlərim öz əksini tapıb.

Təəssüf ki, bu günə qədər federasiya bu təkliflərə hər hansı bir reaksiya verməyib. Uşaq futbolu ilə bağlı “Bakı”nın gördüyü işlər xüsusilə diqqətəlayiqdir. 5-6 ildən sonra bu nəticə verəcək. Uşaqlara məsləhətim budur ki, təbii örtüklü meydançalarda məşq etsinlər. Unutmasınlar ki, süni meydançalar insanın hərəkət aparatına pis təsir edir.

Futbolu sevməkdən başqa zəhmət çəkmək lazımdır. Futbolçulardan bəzən eşidirəm ki, deyirlər biz əziyyət çəkirik. Məncə bu yanlış fikirdir. Futbolu sevirsənsə, sən əziyyət yox zəhmət çəkirsən. Arzu edirəm ki, futbolla bağlı hər bir insan işinə vicdanla yanaşsın. Əsas komandanın çıxışı qənaətbəxş deyil. İnanıram ki, yaxın vaxtlarda biz öz gücümüzü ortaya qoya biləcəyik.

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]