Məhəmməd Said
| Məhəmməd Said fars. محمد ساعد مراغه ای |
|||
 |
|||
|
|||
|---|---|---|---|
| 6 aprel 1944, 9 noyabr 1948 — 25 noyabr 1944, 23 mart 1950 | |||
| Sələfi: | Əli Süheyli-Əbdülhüseyn Həjir | ||
| Xələfi: | Mürtəzaqulu Bayat-Əli Mənsur | ||
| Təvəllüdü: | 1883-cü il Tiflis, SSRİ |
||
| Vəfatı: | 1973-cü il Tehran, İran |
||
| Atası: | Məhəmmədkazım Qazi | ||
.svg){kind=small}
Məhəmməd Said Mərağayi (1883-1973) İranın baş naziri idi.
Mündəricat |
[redaktə] Həyatı
Məhəmməd Said, (Saidülvizarə) Mərağada [1] Tiflisdə[2] anadan olmuşdur. Atası Məhəmmədkazım Qaziidi.[3] Atası və babası Azərbaycanın yüksək səviyyəli münsif və hakimlərindən idi. İsveçrənin Lozann Universitetində təhsil almışdır. O, 1932-1934 illərdə Qərbi Azərbaycan əyalətinin qubernatoru idi. İran milli və senat parlementlərində Urmiyanın nümayəndəsi olmuşdur. 1938-ci ildən İranın Rusiyadaki səfiri idi. O, Əli Süheylinin 1943-cü ildə kabinetinin süqutundan sonra baş nazir oldu. Səid, Sovetin İranın şimalında nəft konsessiya tələbin qəbul etməkdən imtinasından sonra, İran-Rusiya münasibətləri, Səidin hökuməti ərzində aşağı düşmüşdür.[4] Sergey Kavtaradze açıqca baş nazirə hücum etdi və onun istefasını tələb etdi. Sovet və Tudə mətbuatı Kavtaradzenin sözlərini əks etdilər. Sovetlər Tudə yoldaşlarını ruhlandırdılar ki, Səidin istefa verməyi üçün grev və nümayiş etsinlər. Səid 1944-cü ilin noyabrında istefa verdi. 1948-ci ilin noyabr ayında yenidən İranın baş naziri oldu.
O, Tudə Partiyasını baş nazirliyi zamanı qadağan etmişdir və Artur Millspo (Artur Millspaugh) onun rəhbərliyi altında yenidən maliyyə naziri təyin edildi.
Bildirilir ki, o, hətta senatorluq zamanı da, ictimai nəqliyyatdan (məsələn, avtobus) istifadə edirdi. O, rus, fransız və türk dillərini mükəmməl bilirdi.
[redaktə] İstinadlar
- ↑ http://dic.academic.ru/dic.nsf/dic_diplomatic/1100/САЕД САЕД
- ↑ ساعد، محمد؛ خاطرات سیاسی محمد ساعد مراغه ای، تهران، نامک، 1371ش، ص8.
- ↑ الموتی، مصطفی؛ بازیگران سیاسی از مشروطیت تا سال1357، لندن، 1375ش، ج2، ص21.
- ↑ Rubin, Barry (1980). Paved With Good Intentions. Oxford University Press, 25. ISBN 0-19-502805-8.
.svg){kind=small}
