Süleyman məbədi

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

Süleyman məbədi - yəhidlərin qədim Yerusəlim şəhərində inşa etdiləri müqəddəs məbəd, İncildə İlk məbəd olaraq da istinad edilir.

Tikintisi[redaktə | əsas redaktə]

Süleyman məbədi

Təxminən e.ə. 1005-ci ilə Davud hakimiyyətə gəldi və yəhudilərin siyasi tarixində - ən azından müasir dövrə qədər - ən möhtəşəm dövr başlandı. Onun əsas məqsədi Yerusəlimdə möhtəşəm paytaxt və dini mərkəz qurmaq idi. Lakin bu işdə bəzi irəliləyişlərə nail ola bilsə də, tikinti işləri onun ölümdən sonra tamamlandı. Davuddan sonra hakimiyyətə vahid yəhudi padışahlığının 3 hökmdarından sonuncusu, oğlu Süleyman (e.ə. 973-933) gəldi. Süleyman Yerusəlim şəhərinin tikintisində atasının başlatdığı işi tamamlağa qərarlı idi. Atasının şəhər tikmək niyəti iki məqsəd güdürdü. Birincisi, əgər israyillilər Qərbi Asiyanın qüdrətli xalqları arasında yer tutmaq istəyirdilərsə, öz qüdrətlərinin vizual təzahürü olaraq möhtəşəm şəhərə sahib olmalı idilər. İkincisi, milli dinlərini yenidən təsdiqləmək üçün möhtəşəm məbədə ehtiyac var idi. O vaxta qədər israyillilər “Ətiq Mücrüsü”nü (Sina dağında Yaxveyin Musaya verdiyi güman edilən, içində daş lövhələr olan sandığın Bibliyadakı adı) öz səyahətləri boyunca portativ çadırda daşımışdılar. Köçəri xalq üçün müqəddəs məbədi çadırda yerləşdirmək kafi ola bilərdi, lakin bu, qüdrətli xalqın oturaq əkinçilərinə yaraşmırdı. Bunun əvəzində, İsrayilin Yaxve ilə xüsusi əlaqəsininin fiziki simvolu olan mücrü qüdrətli paytaxtda saxlanılmalı və möhtəşəm məbədin ən dərin guşəsində qorunmalı idi. Bu səbəblərə görə Süleyman paytaxdakı tikinti işlərinə, xüsusilə də yəhudilərin milli və dini həyatının mərkəzi abidəsi olacaq məbədin tikintisinin xərclərində səxavətli davrandı. Zaman-zaman bu siyasət yəhudilərin bir xalq kimi varlıqlarını sürdürmələrinə əsaslı şəkildə kömək olmuşdu. Süleyman, doğrudan da, möhtəşəm bir məbəd ucaltmağa nail oldu və sonralar “Süleyman məbədi” İsrayil milli və mədəni cəhətdən yox olmaq təhlükəsi ilə üzləşdiyi zaman xalq üçün ilham qaynağı olmuşdu. Lakin qısa müddət sonra hökmdarın səxavətli tikinti layihələri çətinliklər törətməyə başladı, çünki Fələstin sadə tikinti materialları üçün gərəkli olan təbii sərvətlərlə zəngin deyildi, bu layihələri bəzəyən qızıl və qiymətli daşların çatışmazlığından isə danışmağa belə dəyməzdi. Getdikcə artan ağır vergilərə baxmayaraq, Süleyman tikinti borclarını ödəməkdə çətinlik çəkməyə başladı, o ilk öncə əsas təchizatçısı olan sərhəd qonşusu (şimaldan) Finikiyaya ərazi güzəştə getdi, daha sonra isə Finikiyanın meşələri və mədənlərində işləmək üçün yəhudiləri zorla oraya göndərdi.

Dağıdılması və bərpası[redaktə | əsas redaktə]

E.ə. 586-cı ildə Nebuxadnezarın başçılıq etdiyi Babil ordusu Yerusəlimi və məbədi qarət etdi və yandırdı, İyudeyanın görkəmli sakinlərini isə Babilə köçürdü. E.ə. 539-cu ildə Babili işğal edən fars hökmdarı II Kir yəhudilərə Fələstinə geri dönməyə və orada farsların hakimiyyəti altında yarı-müstəqil padışahlıq qurmağa icazə verdi. Geri dönənlər vaxt itirmədən Yerusəlim məbədini yenidən inşa etdilər (e.ə 520 – 510-cı illər arasında tamamlandı) və onların varisləri e.ə. 332-ci ildə Böyük İskəndərin başçılığı altında yunan ordusu Fələstini işğal edənə qədər farsların təsir dairəsində qaldılar. İskəndərin ölümdən az sonra Fələstin bir-birini əvəz edən yunan dilli hökmdarların hakimiyyəti altına keçdi. E.ə. 168-ci ildə onlardan biri, Antiox Epifanes məbədi təhqir etdi və yəhudi dininə sitayiş etməyi hər kəsə qadağan edərək yəhudi inancını məhv etməyə cəhd göstərdi, lakin bu zalımlıq döyüşçü İyuda Makkabeyin rəhbərlik etdiyi yəhudi üsyanının başlanması ilə nəticələndi. İyirmi il davam edən mübarizədən sonra Fələstin yəhudiləri nəhayət ki, yerli Makkabey sülaləsinin hakimiyyəti altında siyasi müstəqillik qazanmağa nail oldular, lakin bu vəziyyət yalnız e.ə. 63-cü ilə qədər davam etdi. Roma generalı Pompey Fələstini Roma protektoratına qaytarmaq üçün sülalənin daxilində yaşanan düşmənçilikdən istifadə etdi. Roma hakimiyyətindən narazı olan yəhudilər bizim eranın 66-cı ilində üsyan başlatdılar, lakin bu Antiox üzərində çalınan qələbəni təkrarlamaq üçün atılan ümidsiz cəhd idi. Bu dəfə onlar qədim imperiyaların ən qüdrətlisi ilə üzləşmişdilər və sahib olduqları hər şeyi itirdilər. 70-ci ildə Roma imperatoru Tit yəhudi üsyanını rəhmsizliklə yatırdı və məbədi dağıtdı, o vaxtdan sonra məbəd bir daha yenidən tikilmədi. Bundan sonra Fələstin tamamilə Roma imperiyasına birləşdirildi və yəhudilər tədricən böyük Roma imperiyasının digər ərazilərinə köçdülər. Diaspora yaxud yəhudilərin Fələstindən digər ölkələrə əsrlərlə davam edən miqrasiyası o vaxtdan 20-ci əsrə qədər yəhudilərin mövcudiyyətinin əsas səbəbi olmuşdu.

Mənbə[redaktə | əsas redaktə]

  • Western Civilizations, Robert E. Lerner, Standish Meacham, Edward McNall Burns.