Zəngəzur ekspedisiyası

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Zəngəzur ekspedisiyası
Azərbaycan-Ermənistan müharibəsi
Tarix 3/4-7 noyabr 1919
Yeri Zəngəzur qəzası
Səbəbi Zəngəzur üzərində Azərbaycan nəzarətini qurmağa cəhd göstərməsi
Nəticəsi Azərbaycan qüvvələri hərbi əməliyyatların davam etdirilməsinə və etnik təmizləmələrə baxmayaraq, öz mövqelərinə və ya Tiflis müqaviləsinə qayıtdılar.
Ərazi dəyişikliyi Status-kvonun saxlanılması
Münaqişə tərəfləri

Azərbaycan Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti

Ermənistan Zəngəzur və Qarabağın Regional Şurası

Komandan(lar)

Azərbaycan Cavad bəy Şıxlinski
Azərbaycan Sultan bəy Sultanov
Azərbaycan Davud bəy Yadigarov
Azərbaycan Vladimir Levestam

Ermənistan Arsen Şahmazyan
Ermənistan Mişa İşxanyan

Ölənlər və yaralananlar

Bilinmir

Bilinmir

Zəngəzur ekspedisiyasıAzərbaycanErmənistanın gənc respublikaları tərəfindən mübahisə edilən və Türkiyə ilə Azərbaycan arasındakı son maneəni aradan qaldırmaq üçün, Azərbaycan müntəzəm qoşunlarının Qarabağdan Zəngəzura girişi. Naxçıvanda Türkiyədən olan iki tağımının dəstəyi ilə oxşar hərbi əməliyyat keçirilirdi.[1]

Haqqında[redaktə | mənbəni redaktə et]

1918-ci ildə Zəngəzurda, eləcə də qarışıq erməni-azərbaycanlı əhalisi olan digər ərazilərdə millətlərarası müharibə başlamışdı. 1918-ci ildə çıxan qarşıdurmalar nəticəsində, Ermənistan hökumətindən asılı olmayan, yerli erməni rəhbərliyi (Zəngəzur Mərkəzi Milli Şurası) Zəngəzurun əksər hissəsini, azərbaycanlılar isə Gorusu Tatev monastırı ilə QafanMeğridən ayıran Bərgüşad silsiləsini və Gorusun şimalındaki dağları idarə edirdi.[2]Azərbaycan, nə də Ermənistan, mahalı öz nəzarəti altına götürə bilmirdi. Lakin 1919-cu ilin yanvarında Qafqazdakı Britaniya rəhbərliyi Xosrov bəy Sultanovu Azərbaycan hökumətinin Qarabağ və Zəngəzurun general-qubernatoru vəzifəsinə təyin olunduğunu təsdiqləyib, erməni tərəfinin etirazlarına səbəb oldu. Bundan sonra Azərbaycan tərəfinin reaksiyası gəldi. Britaniya komandanlığı tərəflərin Paris Sülh Konfransının qərarını gözlədiyini təkid etdi. Britaniyaların Ermənistana Şərur-Naxçıvan verməsi qərarından sonra Zəngəzurun Ermənistana verilməsi tələbləri daha da artdı. 1919-cu il martın 6-da Gorusa Ermənistan hökumətinin Zəngəzurun Ermənistana daxil olmasını təşviq etmək sifarişi ilə leytenant-polkovnik Arsen Şahmazyan gəldi. O, üç həftədən sonra Zəngəzur şəhərindəki il başçılarının konfransında iştirak etdi, hansı ki, Ermənistanın hakimiyyət orqanı yenidən təşkil edirdi və bu orqanı Zəngəzur və Qarabağın Regional Şurası yenidən adlandırdı. Ancaq adına baxmayaraq, orqanın hakimiyyəti Zəngəzurla məhdud idi. Əsas məqsədi mübahisəli bölgəni Ermənistana daxil edən şuranın tərkibi — daşnaklar, bolşeviklər və qeyri-partiyalı — 7 yerli liderdən, 5 Qarabağdan qovulan nəfərdən ibarət idi. Nikolay Hovsepyan mülki rəhbərliyə rəhbərlik edirdi, Şahmazyan isə müvəqqəti komissar və İrəvanla əlaqə zabiti kimi işini davam edirdi. Ermənilər Azərbaycana və hətta Britaniya komandanlığına qarşı çıxmağa hazırlaşırdılar. Aprel ayının ortalarından etibarən yerli müsəlmanlar (əsasən azərbaycanlılar, daha az dərəcədə kürdlər) və ermənilər arasında döyüşlər başladı. Döyüşlərin nəticəsində, mərkəz Zəngəzurun bir çox azərbaycanlıları rayonun sərhədlərinə, şərqdəki çöllərə və ya İrana çəkilməyə məcbur oldular. Azərbaycan qan tökülməsinə etiraz etsə də, Ermənistan hökuməti bu pozuntuları təkzib etdi. İyunun 21-də "Azərbaycan" qəzeti Xosrov bəy Sultanovun hesabatını nəşr etdi. Nəşrdə qeyd olunurdu ki, ermənilər koridorları bağlamışdılar və dağlarda 150 min baş sürüsü olan 10 min müsəlman köçəri var idi. Sultanov hökumətdən "on minlərlə insanın önündə vəzifəsini yerinə yetirmək" üçün icazə tələb etdi.[3] Azərbaycanda 1919-cu ilin yayında digər cəbhələrində qələbədən sonra Zəngəzur üzərində nəzarət qurmaq üçün hazırlıq gedirdi. Qarabağ üzərində nəzarət qurduqdan bir həftə sonra, Müsavat partiyasının sədri Məhəmməd Əmin Rəsulzadə Qarabağ və Lənkəranın azad edilməsini, Naxçıvan xalqının Azərbaycanla birləşmək uğrunda mübarizəsini və Zəngəzuru azad etmək və Culfa yolunu açma vaxtı gəldiyini qeyd edirdi. Azərbaycan Zəngəzurda yerli erməni qüvvələrinin mövqelərinə (daha sonra ermənilərin müntəzəm qoşunlarının olduğu qeyd olunurdu) zərbə vurmaq üçün hərbi hazırlıq işlərinə başlamışdı. Artıq oktyabr ayının sonunda bir neçə min nəfərlik ekspedisiya ordusu CəbrayıldaHəkəridə çayı vadisində hərbi hazırlıq görmüşdü: Hacı-Şamlı tayfası Gorusu şimaldakı dağlardan vurmağa hazır idi, türk zabiti Xəlil Kutun başçılığı altında olan Naxçıvan partizanları Sisiana dərə ilə gedirdi.[4] Artan gərginlik fonunda, oktyabrın 26-da Azərbaycan və Ermənistan hökumətləri 20 noyabr 1919-cu ildə Bakıda keçiriləcək ikitərəfli konfrans barədə razılığa gəlmişdi. Lakin iki ölkə hökumətləri arasında rəsmi yazışma ağır olduğundan, mübahisəli sahələrdə gərginlik azalmırdı.[5]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. "Hərbi and. - 2018.- 28 sentyabr. - № 37. - S. 10.Faiq İsmayılov, AMEA Hüquq və İnsan Haqları İnstitutunun əməkdaşı". www.elibrary.az. İstifadə tarixi: 14 iyul 2021.
  2. "Ermənilərin Qarabağda "erməni dövləti" yaratmaq istəyi". İstifadə tarixi: 14 iyul 2021.
  3. "Zəngəzur məsələsi: dünənin və bu günün prizması". xalqqazeti.com. İstifadə tarixi: 14 iyul 2021.
  4. "Müəllif: Hacı Nərimanoğlu. "Zəngəzur: köç, deportasiya, soyqırımı, işğal tarixi" monoqrafiyası". (#cite_web_url); (#accessdate_missing_url)
  5. "Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası: 2 cilddə/baş red. Y.Mahmudov.- Bakı: Lider, 2005.- C.I.- 465 s.". (#cite_web_url); (#accessdate_missing_url)

Həmçinin bax[redaktə | mənbəni redaktə et]

Xarici keçidlər[redaktə | mənbəni redaktə et]