Aşağı Əskipara

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Kənd
Aşağı Əskipara

41°04′26″ şm. e. 45°04′49″ ş. u.


Ölkə Azərbaycan Azərbaycan
Tarixi və coğrafiyası
Sahəsi 9.1[1] km²
Mərkəzin hündürlüyü 764 m
Saat qurşağı UTC+4, yayda UTC+5
Əhalisi
Əhalisi 1,1317[1] nəfər
Milli tərkibi Azərbaycanlılar
Rəsmi dili Azərbaycan dili
Xəritəni göstər/gizlə
Aşağı Əskipara xəritədə
Aşağı Əskipara
Aşağı Əskipara

Aşağı ƏskiparaAzərbaycan Respublikasının Qazax rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Kənd 14 iyun 1992-ci ildən Ermənistan Silahlı Qüvvələrinin işğalı altındadır [1][2].Aşağı Əskipara yaşayış məntəqəsi Coğaz çayının sahilində, Qazançı dağın ətəyindədir.[3]

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

  • Kəndin tarixinin Albaniya dövlətinin yaranma tarixi ilə üst-üstə düşdüyü təxmin edilir. Yəni eramızdan əvvəl 3. minilliyi əhatə edir. Bunu kənddə yerləşən alban kilsəsi də sübut edir.

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

Aşağı Əskipara oyk., mür. Qazax r-nunun Əskipara i.ə.v.-də kənd. Coğas çayının sol sahilində, Qazançı dağının ətəyindədir. Oykonim kəndin coğrafi mövqeyi ilə bağlı yaranmışdır. "Əskipara yaşayış məntəqəsinin aşağı hissəsi" deməkdir. Əskipara isə Köhnəkənd oykoniminin sinonimidir.[4]

Mədəniyyəti[redaktə | əsas redaktə]

Əhalisi[redaktə | əsas redaktə]

Aşağı Əskipara kəndinin əhalisi 1317 nəfərdir.[1] Əhali kənd işğal olunmamışdan əvvəl, əsasən, maldarlıqəkinçiliklə məşğul olurdular. İşğaldan sonra isə Qazax rayonunun müxtəlif hissələrində məskunlaşmışdırlar.

Görkəmli şəxsləri[redaktə | əsas redaktə]

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. 1 2 3 4 5 "Ermənistan-Azərbaycan, Dağlıq Qarabağ münaqişəsi nəticəsində Qazax rayonunda hərbi təcavüzün nəticələri barədə MƏLUMAT". Qazax Rayon İcra Hakimiyyəti. İstifadə tarixi: 29 noyabr 2016.
  2. Qazax rayonunun 7 kəndi erməni işğalı altındadır
  3. http://www.qazax.net/az/vilages.htm
  4. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427