Qoca Davud Paşa

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Qoca Davud Paşa
Osmanlı sədrəzəmi
1483 - 8 mart 1497
Sələfi İshaq Paşa
Xələfi Herseqli Əhməd Paşa
Şəxsi məlumatlar
Doğum tarixi XV əsr
Doğum yeri
Vəfat tarixi 20 oktyabr 1498(1498-10-20)
Vəfat yeri
Dəfn yeri
Dini Sünni, İslam

Qoca Davud Paşa (XV əsr, Albaniya20 oktyabr 1498, Dimetoka, Makedoniya və Frakiya) — II Bəyazid səltənətində sədrəzəm olmuş Osmanlı dövlət adamı.

Həyatı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Qəti olaraq Alban əsillidir. MacarıstanVenesiya torpaqlarında aparılan hücumların uğurlarına görə Ankara Sancaqbəyliyinə, ardından da Anadolu Bəylərbəyliyinə gətirildi (1473). Otluqbeli Döyüşündə qabaqcıl qüvvələrə nəzarət etdi. 1477'də aparılan Dunay Boyu səfərinə qatıldı və top gülləsiylə yaralandı. Eyni il Rumeli Bəylərbəyliyinə təyin edildi. 1478'də İşkodra səfərində Jebyak'ı ələ keçirdi. Yenə eyni il Bosniya sancaqbəyliyinə təyin edildi.

II. Bəyazidin taxta çıxışından sonra təkrar Rumeli Bəylərbəyliyinə təyin edildi.[1] 1483'də təkrar Anadolu hakimi təyin edildi və əvvəl vəzir, sonra İshaq Paşanın yerinə sədrəzəm oldu və macarlara qarşı Rumeli'ni müdafiə etməklə vəzifələndirildi. Eyni il Məmlüklər üzərinə göndərildi. Adana və Tarsus geri alındı və Turgutoğulları'nı Osmanlı Dövlətinə bağladı. 1492-ci ildə Alban üsyankarları üzərinə göndərildi və bir çox əsirlə geri döndü.

1497'də on dörd il davam etdirdiyi sədrəzəmlik vəzifəsindən alınaraq 300 min axça maaşla Dimetoka'da məcburi iqamətə göndərilib. Dimetoka'da 20 oktyabr 1498-ci ildə öldükdən sonra 1 milyon düka qədər böyük bir sərvətin sahibi olması qeyd edilir. İstanbulda tikdirdiyi "Davud Paşa Məscidi" və Külliyyəsi içində olan Davud Paşa türbəsində basdırılmışdır.

Mənbə[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Âşıkpaşazâde, Târih (Atsız), s. 193, 232-233, 238.
  • Oruç b. Âdil, Tevârîh-i Âl-i Osmân, s. 137 vd.
  • G. Angiolello, Historia Turchesca: 1300-1514 (nşr. I. Ursu), Bucuresti 1909, bk. İndeks.
  • T. S. Contacasin, Petit traicte de l’Origine des Turcaz (nşr. C. Scheffer), Paris 1896, LIII, 84.
  • İbn Kemal, Tevârîh-i Âl-i Osmân, VII, 315 vd., 527.
  • Lutfi Paşa, Târih (nşr. Âlî Bey), İstanbul 1341, s. 188, 193-194, 198.
  • Küçük Nişancı Mehmed Paşa, Târih, İstanbul 1279, s. 183.
  • Hoca Sâdeddin, Tâcü’t-tevârîh, I, 216, 529, 536-537; II, 53-54, 71, 216.
  • Solakzâde, Târih, s. 240, 244, 299.
  • Hadîkatü’l-vüzerâ, s. 15.
  • P. G. İnciciyan, XVIII. Asırda İstanbul (trc. H. D. Andreasyan), İstanbul 1959, s. 10, 25, 41, 77.
  • Ayvansarâyî, Hadîkatü’l-cevâmi‘, I, 104 vd.
  • Hammer (Atâ Bey), III, 114-115, 124, 168, 170.
  • Kâmil Paşa, Târîh-i Siyâsî-i Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye, İstanbul 1325, I, 100-101, 127, 129.
  • Sicill-i Osmânî, II, 323-324.
  • Uzunçarşılı, Osmanlı Tarihi, II, 66, 81, 94, 100, 123, 192, 535-536, 585, 593, 604, 638.
  • a.mlf., “Davud Paşa”, İA, III, 496-498.
  • Gökbilgin, Edirne ve Paşa Livâsı, s. 405, 412, 476.
  • a.mlf., “Dāwūd Pas̲h̲a”, EI2 (İng.), II, 184.
  • Fr. Babinger, Mahomet II le Conquérant et son temps (1432-1481) (trc. H. E. Medico), Paris 1954, s. 56, 283, 370-371, 434-435, 443, 576.
  • Tahsin Öz, İstanbul Camileri, Ankara 1962, I, 44.
  • Selâhattin Tansel, Sultan II. Bâyezit’in Siyasî Hayatı, İstanbul 1966, s. 102, 104, 105, 120-123, 127-128.

Həmçinin bax[redaktə | mənbəni redaktə et]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. Uzunçarşılı, İ.H. Kütahya Şehri, İstanbul Devlet Matbaası, 1932, s, 158