Xıdırlı (Qubadlı)

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Kənd
XIDIRLI
A-Qubadli.PNG
Qubadlı rayonu
Ölkə Azərbaycan
Rayon Qubadlı rayonu
Koordinatlar 39°25′13″ şm. e. 46°32′12″ ş. u. / 39.42028° şm. e. 46.53667° ş. u. / 39.42028; 46.53667Koordinatlar: 39°25′13″ şm. e. 46°32′12″ ş. u. / 39.42028° şm. e. 46.53667° ş. u. / 39.42028; 46.53667
Saat qurşağı UTC+04:00
Xəritəni aç/bağla
Xıdırlı (Qubadlı) (Azərbaycan)
Red pog.png

XıdırlıAzərbaycan Respublikasının Qubadlı rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

1993-ci ildə Ermənistan Respublikası Silahlı Qüvvələri tərəfindən işğal edilib. Yerli camaatın dediyinə görə Xıdırlı kəndini Xıdır, Məhərrəm və Həsən adlı şəxslər salıblar. Kənddə Xıdırlı, Məhərrəmli, Həsənli nəsilləri yaşayıblar. Kəndin adı Xıdırlı nəslinin adı ilə əlaqədardır. AğdamSalyan rayonlarında Xıdırlı, Şabran rayonunda Xıdırzində kəndləri, Salyan rayonunda isə Xıdırlı adlı palçıq vulkanları vardır.

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

  • Xıdırlı oyk., sadə.
  • Ağdam r-nunun eyniadlı i.ə.v.-də kənd. Qarabağ silsiləsinin ətəyindədir. Yaşayış məntəqəsi XIX əsrin ortalarında Cavad qəzasında yaşamış xıdırlı tayfasının məskunlaşması nəticəsində yaranmışdır;
  • Qubadlı r-nunun Teymurmüskənli i.ə.v.-də kənd. Bərgüşad çayının sahilində, dağlıq ərazidədir. Yerli əhalinin məlumatına görə, kəndi Xıdır, Məhərrəm və Həsən adlı şəxslər salmışlar. Hazırda kənddə xıdırlı, məhərrəmli və həsənli nəsilləri yaşayır. Oykonim xıdırlı nəslinin adını daşıyır;
  • Salyan r-nunun eyniadlı i.ə.v.-də kənd. Düzənlikdədir. Yaşayış məntəqəsi XIX əsrin ortalarında Cavad qəzasında Mişovdağın ətəyində qışlayan 46 ailədən ibarət maldar xıdırlı tayfasının məskunlaşması nəticəsində yaranmışdır. Etnotoponimdir.[1]

Coğrafiyası və iqlimi[redaktə | əsas redaktə]

Mənbə[redaktə | əsas redaktə]

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427