Rafizilər

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

İslam
Mosque02.svg
İslam Tarixi

İnancın əsasları

AllahQuran
PeyğəmbərHəcc
NamazZəkat
AzanZikr
İctihadCihad

Etiqad məzhəbləri

ŞiələrBatinilər
BəktaşilərQədərilər
Qərmətilər
ƏzrəqilərƏləvilər
ƏməvilərƏnsarilər
ƏşərilərZahirilər
Zeydilərİbadilər
İmamilərİsmaililər
MalikilərMövləvilər
MötəzililərMüstəlilər
NüsəyrilərRafizilər
RövşənilərSənusilər
SünnilərSüfrilər
XaricilərXəttabilər
XürrəmilərHənbəlilər
HənəfilərCəbrilər
CəfərilərŞafiilər

Yeni məzhəblər

VəhabilərKadiyanilik

Həmçinin bax

SufilərDruzilər
İslam fəlsəfəsi

Rafizilər - (ərəbcə rafiz sözündəndir, əl çəkən, inkar edən deməkdir) - mötədil şiələrə nisbət verilmiş ümumi adıdır. Sünni müəlliflər Əbu BəkrinÖmərin xəlifəliyinin qanuniliyini qəbul etməyən (rədd edən) bütün şiələri rafizilər adlandırmışlar. Onların fikrincə, ilk rafizilər səbailər, yəni Əlinin imamlığının "ilahi göstəriş" olduğunu iddia edən Abdullah ibn Səbanın (661-ci ildən sonra vəfat etmişdir) tərəfdarları olmuşlar.

Daha məhdud mənada rafizilər deyiləndə şiələrin altıncı imamı Cəfər Sadiqin (765-ci ildə vəfat etmişdir) tərəfdarı olan, hakimiyyət uğrunda silahlı mübarizədə iştirak etməkdən boyun qaçıran mötədil şiələr nəzərdə tutulmuşdur. Məsələn, imamlıq iddiasına düşən və əməvilərə qarşı üsyana qalxan hüseyni Zeyd ibn Əlinin (740-cı ilin yanvarında öldürülmüşdür) "tərk etmiş" Kufə şiələrini rafizi adlandırırdılar. Həmin şiələr 762-ci ildə də eyni cür hərəkət etmiş, Mədinədə üsyan qaldıran Məhəmməd ibn Abdullanın imamlığını qəbul etməkdən boyun qaçırmışlar.

Mənbə[redaktə]

  • İslam (qısa məlumat kitabı). Azərbaycan Sovet Ensiklopediyasının Baş Redaksiyası. Bakı: 1989, səh.98.