Arış

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Kənd
Picto infobox map.png
ARIŞ
A-Fuzuli.PNG
Füzuli rayonu

39°32′0″N 47°6′0″E / 39.53333°N 47.10000°E / 39.53333; 47.10000Koordinatlar: 39°32′0″N 47°6′0″E / 39.53333°N 47.10000°E / 39.53333; 47.10000


Dövlət Flag of Azerbaijan.svg Azərbaycan
Rayon Füzuli rayonu
Saat qurşağıUTC+04:00
Əhalisi145[1] nəfər
Xəritə
Arış — yerləşdiyi ərazi Azərbaycan
Arış
Vikidatada redaktə et: Vikidatada redaktə et

Arış — Azərbaycan Respublikasının Füzuli rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

Arış oyk. Füzuli r-nunun Qoçəhmədli i.ə.v.-də kənd. Qarabağ silsiləsinin ətəyindədir. Türk dillərində arış/arıs sözü tayfanın bir qolu"; "arabanın yan qoşqusu"; həris, acgöz"; "çovdar" mənalarını ifadə etmişdir. 1933-cü ildə Gədəbəy r-nunda Arışlı kəndi, 1917-ci ildə Quba qəzasında Arısküş kəndi qeydə alınmışdır. Başqırdıstanın Pobonin yaşayış məntəqəsinin adı əvvəllər Arış olmuşdur. Qazaxıstanda Sırdərya çayının sağ qolu, həmin çayın sol sahilində şəhər və Qızıl Orda vilayətində şor göllərdən biri Arıs adlanır. Deyilənlərdən belə nəticəyə gəlmək olar ki, Arış - tayfadan bir qol; Arışlı -çovdarlı, Arışküş - çovdar zəmisi; Arıs - çay qolu deməkdir.[2]

Etimologiyası[redaktə | əsas redaktə]

Kəndin adı Osmanlı türkcəsində Əriş formasındadır. Türk dillərində arış “Tayfanın (elin) qolu“ sözündəndir.[3]

Əhalisi[redaktə | əsas redaktə]

İqtisadiyyatı[redaktə | əsas redaktə]

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
  2. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427
  3. YUXARI QARABAGIN TOPONIMLƏRI
  4. Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629