Hacı Zeynalabdin Tağıyevin villası

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Tağıyevin villası
Villa of Taghiyev.jpg
40°17′26″ şm. e. 50°04′39″ ş. u.
Ölkə  Azərbaycan
Şəhər BakıCoat of arms of Baku.svg Bakı
Yerləşir Mərdəkan, Əzizbəyov küçəsi, 59
Memar Yuzef Qoslavski
Sifarişçi Hacı Zeynalabdin Tağıyev
Tikilmə tarixi 18931895
Sahəsi 8 ha
İstinad nöm.2579 (2 №-li vərəm xəstəlikləri sanatoriyası)
KateqoriyaYaşayış yeri
ƏhəmiyyətiYerli əhəmiyyətli
Tağıyevin villası (Azərbaycan)
Locator Dot2.gif
Tağıyevin villası

Tağıyevin villasıMərdəkanda yerləşən, əvvəllər Bakı milyonçusu Hacı Zeynalabdin Tağıyevə məxsus olmuş villa. Bina 1893–1895-ci illərdə mülki mühəndis Yuzef Qoslavski tərəfindən inşa olunub.

Tarixi[redaktə | mənbəni redaktə et]

XX əsrin əvvəllərində kapitalizm Bakı sənayesinin bütün sahələrində böyük uğurlara nail oldu, şübhəsiz bu da memarlığa öz təsirini göstərdi. Böyük mədaxilli evlər, burjuaziyanın sarayları, əhalinin orta təbəqəsinin binaları və şəhərdə əhalinin sinfi bərabərsizliyini göstərən kənarlarda kasıbların daxmaları[1].

Memarlıq xüsusiyyətləri[redaktə | mənbəni redaktə et]

Planlaşdırılması[redaktə | mənbəni redaktə et]

Tağıyevin villası memarlıq-planlaşdırma qərarına və yaşıllaşdırma tərtibatına görə nümunədir. Onun planlaşdırılmış kompozisiyası landşaft xüsusiyyətlərini yarpaqlı və iynəyarpaqlı ağacların növləri, daş lövhələrlə döşənmiş düz yollar hesabına heç də geridə qoymur. Döşəmə həmçinin torpağın üst hissələrinin bəzədilməsində bədii rol oynamışdır[1].

Yeni villalar əvvəlkilərin təkrarı deyildir. Sifarişçilər memarların qarşısında hər dəfə yeni vəzifələr qoyurdular ki, bu da dənizkənarı villaların orijinal olmasına və böyük təmtəraqına və əzəmətinə görə fərqlənməsinə səbəb olmuşdur[1].

Fasadı[redaktə | mənbəni redaktə et]

İnteryeri[redaktə | mənbəni redaktə et]

Zalı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Həmçinin bax[redaktə | mənbəni redaktə et]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. 1 2 3 Ш.С.Фатуллаев, "Градостроительство Баку ХIХ – начала ХХ веков", Ленингра́д, "Стройиздат", 1978. ст.177